Το Κοσμοσύστημα ως αντικείμενο της Πολιτικής Επιστήμης 2


Βασική υπόθεση εργασίας του μαθήματος αυτού, που αναπτύσσεται σε δύο εξάμηνα, είναι ότι Ελλάδα και ελληνισμός συνθέτουν δύο διαφορετικές και εν πολλοίς ασύμβατες παραμέτρους: η Ελλάδα αποτέλεσε ιστορικά έναν γεωγραφικό προσδιορισμό με τον οποίο επιχειρήθηκε να εναρμονισθεί το ελληνικό “παράδειγμα” με τις προδιαγραφές του εθνοκεντρικού κανόνα. Ο ελληνισμός αντίθετα αποδίδει ένα πλήρες κοσμοσύστημα, το οποίο μάλιστα ταυτίσθηκε με την ανθρωποκεντρική ενόραση του κόσμου. Το ελληνικό ή ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα αντιδιαστέλλεται ως εκ τούτου προς το δεσποτικό κοσμοσύστημα καθόσον το τελευταίο παράγει ουσιωδώς κοινωνίες υποκειμένων που δομούνται πολιτικά με μέτρο την ιδιοκτησία. Συνέχεται όμως με το νεότερο ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα στο μέτρο που το τελευταίο προβάλει ως τυπολογική προέκταση του ελληνικού στη μεγάλη κλίμακα. Η φύση και οι παράγοντες του ελληνικού κοσμοσυστήματος εξετάζονται σε συνάφεια με την εξέλιξη του στο χρόνο, που διαρκεί έως τις παρυφές του 20ου αιώνα. Συστηματικά διακρίνουμε: α] την κρατοκεντρική περίοδο της πόλης, και β] την περίοδο της οικουμένης που θα αφομοιώσει τα θεμέλια της προηγούμενης περιόδου [την αυτόνομη πόλη, τη χρηματιστική οικονομία, το σύστημα των ελευθεριών και αξιών κλπ] και θα εκφρασθεί συνολικά ως κοσμοπολιτεία. Η κοσμοπολιτεία επομένως διαφοροποιείται από την αυτοκρατορία με την οποία συγχέεται στις μέρες μας. Οι δύο αυτές περίοδοι του ελληνικού κοσμοσυστήματος εμφανίζουν μια εξαιρετική συνοχή και ολοκλήρωση που αποτυπώνεται στο τυπολογικό πανόραμα των κοινωνικών και πολιτικών συστημάτων που ανέδειξαν: από τα ποικίλα όσα συστήματα εξουσίας στη δημοκρατία. Κατά τούτο το ελληνικό κοσμοσύστημα μας επιτρέπει να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τη φύση και το περιεχόμενο των νεοτέρων εξελίξεων καθώς και σε ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις για σειρά παραδοχών της εποχής μας, όπως για το σώμα των ελευθεριών των “αρχαίων” και “νεοτέρων”, για τις πραγματικότητες και το αξιακό περιβάλλον της εργασίας, για την ιδιοκτησία της “αρχαίας” δημοκρατίας, η οποία τελικά όχι μόνον δεν είναι τόσο αρχαία όσο νομίζεται -αφού απαντάται αδιαλείπτως έως το τέλος του 19ου αιώνα -αλλά και προαναγγέλλεται ως το μείζον διακύβευμα της τεχνολογικής εποχής που έρχεται. Υπό την έννοια αυτή, η μετάβαση από τον “ελληνικό” στον “εθνικό” ανθρωποκεντρισμό καταλαμβάνει ένα σημαντικό μέρος του μαθήματος.


Στόχοι Μαθήματος


Προαπαιτούμενες Γνώσεις


Περιεχόμενα

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Βαθμίδα:

Τύπος:

Προπτυχιακό

(A-)


Εκπαιδευτές: Γεώργιος Κοντογιώργης
Τμήμα: Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας
Ίδρυμα: Πάντειον Πανεπιστήμιο
Θεματική Περιοχή: Άλλο Επιστημονικό Υπο-Πεδίο
Άδεια Χρήσης: CC - Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή

Επισκεφτείτε το μάθημα

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ